Белтелеком продолжает расширять шлюз на Россию (в апреле). До момента собственно расширения информация о том, насколько будет расширен шлюз, "представляет коммерческую тайну".»»

Пасьля правядзеньня І Беларускага Баркэмпу я задумаўся, якім чынам нам забясьпечыць на ІІ Неканфэрэнцыі дасяг да Сеціва. Няхай не шырокапалосны, але прынамсі каб пошту можна было спраўджаць. А то мне блага стала, калі я пабачыў ад арганізатараў ByNet 2.3 ліст, дзе чорным па белым было прапісана, што дасягу да Сеціва на Інтэрнэт-канфе ня будзе.»»

 »»

Магазин – мышеловка для продавца. Даже с сыром.

Моя подруга хотела подработать где-нибудь летом. Но с незаконченным образованием, без трудовой и санитарной книжек никто не хотел брать. Тем более, всего на 2 месяца. Самое простое в этом случае было –  устроиться фасовщицей в магазин к частнику. Правда, сказали, без санкнижки не возьмут. Пришлось сделать. И с этого момента начались ее злоключения в магазине.

«Я работаю по залу. Мои обязанности – промаркировать товар, выложить и поправлять при необходимости. Больше никакой работы мне доверить нельзя – нет спецобразования. Но если не выходит кто-нибудь из продавцов, мне без проблем говорят его подменять. Не раз я резала хлеб, подменяла продавца на нарезке сыров в отделе.

Меня удивляло все. Я же новенькая, никогда не была по ту сторону прилавка. Боясь сделать что-нибудь не так, не стесняясь спрашивала у продавцов со стажем (хотя таких в моем магазине было мало), а то и у самой заведующей. Их ответы и рассуждения повергали меня в еще больший шок. Они так легко и просто говорят о всех ущемлениях со стороны хозяев и обо всех нарушениях с их стороны!..

Хлеб и сыр мне сказали резать руками, без перчаток, одним и тем же ножом. Я молча резала. Скоро этот сыр заплесневел, мне сказали размотать упаковку с каждого кусочка, обрезать плесень, перевесить его и опять запаковать. И через час я уже смотрела, как его вновь берут с прилавка и кладут к себе в корзины люди.… И ничего сказать им не могла. »»

В начале эпохи супер-, гипер- и других маркетов казалось, что навсегда канули в Лету «совковые» времена магазинов и покупателей, времена разбитных продавщиц в несвежих халатах, мастерски владеющих всеми способами обвеса и обсчета. В наши дни такое встретишь реже. Но появилось новое, не менее  мерзкое и трагическое: нынешние молоденькие девочким-продавцы сами невольно стали рабынями! Рабынями магазинов, своих хозяев и даже рабынями покупателей.

С виду никогда не подумаешь,  что работа в респектабельных, блещущих хромом и галогенной подсветкой супермаркетах – рабство. И выглаженные жилеты и улыбка на лице продавца даются так нелегко… И за такие гроши…

Платят мало, а требуют много

Хотя в каждом супермаркете, магазине и ларьке свои порядки, есть и одно негласное общее правило: платят мало, а требуют много.

Самые популярные для нас и самые часто посещаемые магазины – продовольственные. Тут ущемления прав и нервотрепка на каждом шагу. Вот наиболее частые из проблем, о которых тихо плачут в подушку и шепчут на ухо родителям молодые девушки с бейджами «продавец», «кассир», «консультант».»»

Празь 18 гадоў пасьля фармальнага развалу ЗРСР Беларусь так і засталася для Захада сацыялістычным запаветнікам, прадстаўленым у тамтэйшай прэсе выняткова палітычнымі ды спартовымі навінамі. Прычым першыя засяроджваюцца амаль выключна на асобе А. Лукашэнкі, а другія зьяўляюцца досыць спарадычна й непасьлядоўна. Шмат хто зь іншаземцаў ня можа напісаць слушна назвы краіны, ня кажучы ўжо пра знайсьці Беларусь на мапе. І нават зараз, нягледзячы на вонкавыя праявы зьбліжэньня з Эўропай, краіна застаецца закрытай для Эўропы фактычна ва ўсіх сэнсах.

Праект часопіса "Плёткі", інфармацыйнымі партнэрамі якога зьяўляецца iBelarus.net ды творчы сеціўны праект Generation.by, накіраваны на тое, каб трохі зьмяніць падобнае ўражаньне. Гэты праект мае мэтай дасьледаваць, прааналізаваць ды крытычна раскрыць сапраўдную рэчаіснасьць беларускага жыцьця праз творчую супрацу беларускіх і замежных удзельнікаў.»»

Грустные новости, господа.»»

Belarus-books.blogspot.com - блоґ з спасылкамі на кнігі пра Беларусь збольшага ангельскай моваю. Пад кожнай кнігай падаецца кароткая анатацыя ды спасылка на Амазон, дзе іх можна прыдбаць. Прыемна ўразіла велічыня падборкі. Мабыць, замоўлю сабе вось гэтую, пагляджу, што ўкраінскія навукоўцы мяркуюць пра паходжаньне й крэўнасьць украінцаў, беларусаў да расейцаў.

Пацешыла назва: пры рэгістрацыі імя на Блоґеры нехта пераблытаў дзьве літары. Падалося б, памылка як памылка, але выйшла нешта зусім культурніцка-наканаванае: http://blearus-books.blogspot.com/. Блеарусь. Як авечкі. Гэх...

P.S. Прагартаўшы некалькі старонак допісаў, я зразумеў, што надпіс Belorussia (Byelorussia, Belarussia) паступова зыходзіць у нябыт: толькі тры кнігі з тых, што я прагледзеў, маюць такое слова ў загалоўку. Ва ўсіх астатніх хвігуруе Belarus. Гэта добра.

1. Інаўгурацыя Барака Абамы (чоткі фотарэпорт boston.com). "Я бачу, Амэрыка заразіла цябе аптымізмам, што зрабіў яе такой вялікай".»»

Дзякуючы блогу newmediabelarus.net напаткаў цікавы рэйтынг краінаў паводле згадак у Сеціве. Зыходнік можна пабачыць вось тут (па-ангельску).

Як пішуць укладальнікі рэйтынгу на падстаронцы "Мэта й мэтадалёгія", мэтай гэтага ранкінгу ёсьць паданьне падсумаванай інфармацыі пра тое, як пэўную краіну апісваюць у вядоўных сусьветных мэдыях. Індэкс укладаецца на падставе аналізу мільёнаў згадак пра краіну ў сотнях тысячаў артыкулаў штокварталу. Напрыклад, у пэрыяд ад 1-га красавіка да 30-га чэрвеня 2008 году у рамах дасьледаваньня былі прааналізаваныя артыкулы з 38 слынных крыніцаў. Прааналізаваныя артыкулы зьмяшчалі 5 мільлёнаў спасылак на 242 краіны, для якіх вылічаўся бал. З геаграфічна зьведзеных спасылак 1.5 мільлёны былі акрэсьленыя як станоўчыя ды 1.7 мільлёны - як адмоўныя. Такім чынам, пры разьліку Нацыяльнага Брэндынгавага Індэксу (National Branding Index) для кожнай краіны пад улік бралася "вага" (уплывовасьць) выданьня або іншае крыніцы, адкуль паходзілі спасылкі,  "вядомасьць" краіны ды колькасьць станоўчых ды адмоўных згадак.»»