В редакцию "Российской Газеты" обратилось сразу несколько родственников молодых парней, граждан России и Армении, которых 4-е управление МВД Грузии задержало и переправило в тюрьму Глдани.
Их арестовали по обвинению в незаконном пересечении государственной границы Грузии.
По признанию родственников, всем задержанным было предложено уплатить штраф, внеся суммы от 5 до 25 тысяч долларов в госбюджет Грузии. »»

 Магчыма, паўтаруся, але вельмі раю да чытва.

Блог актывіста украінска-расейскага паходжаньня Яўгена Крыштафовіча з Эстоніі. Адна з найболей улюбёных тэмаў - узаемадзеяньня расейскамоўнай грамады Эстоніі з тымі расейцамі з паходжаньня, хто вывучыў эстонскую мову і натуралізаваўся.

Можете ли Вы представить себе, что водитель и одновременно оператор машины, которая приезжает по утрам собирать мусор из баков под Вашим подъездом, имеет высшее образование? Наверное, нет – и будете правы. Не заблуждаетесь Вы и насчёт заработка этих людей: он мал, чтобы быть привлекательным. Да и работа сама имеет не самый лучший имидж в глазах у людей: мол, в ЖКХ идут работать люди, которым не повезло в остальном. И будете, наверное, правы.»»

Знайшоў у Нэце цудоўны артыкул, ня мог не падзяліцца, асабліва на тле апакаліптычных прагнозаў пра выбар Януковіча, правал ідэалаў памаранчавай рэвалюцыі і закідаў Юшчанку ў "слабасьці", "імпатэнцыі" ці "купленасьці амэрыканцамі" (пераклад мой).»»

Я, натуральна, разумею, што найбуйнейшаму беларускаму парталу ТУТ кропка бай магчыма не хапае людзей, каб спраўджаць усе навіны на слушнасьць. Але мне падаецца, што не рабіць гэтага пры працы з сучаснымі расейскімі рэсурсамі ёсьць рызыкоўна абвінавачаньнямі ў непрафэсіяналізме. »»

Нарэшце стала вядомай інфармацыя аб тым, як атрымаць бясплатную візу на Басовішча 2009. Рабіцца дадзеная аперацыя будзе праг консульства Польшы ў Гродна. Дапамогу аказвае таксама гарадзенская філія руха «За Свабоду».»»

У Лёндане раніца нядзелі. Ну вуліцах пуста: наступіў апошні дзень алькаголевага маратону, які пачынаецца шточацьверу й скончваецца недзе апоўдні сёньня. Падчас крызы радоўкі перад пабамі відавочна павялічыліся. Збольшага, візуальна мне падаецца, за кошт сярэдняга веку, якія пазгублялі працу. Моладзь папросту йдзе ў фрыланс або пераскоквае на некаторы час за стойкі бараў зь іншага боку: месца на курсах бармэнаў, барыстаў, ахвіцыянтаў амаль няма, раюць запісвацца на тры месяцы наперад. Падвысілася колькасьць абвестак ва ўнівэрскіх залях, якія прапануюць вычытку ангельскамоўных тэкстаў (паколькі ў Лёндане багата студыёзусаў з-за мяжы, чыя якасьць мовы почасту пакутуе), рэпэтытарства й асыстэнцтва (падыход, калі ўнівэр наймае чалавека на, прыкладам, час іспытовае сэсіі ў дапамогу прафэсару).

Як кажа гэта дасьледаваньне, у Беларусі адна з найвялікшых студэнцкіх супольнасьцяў у Эўропе (не магу параўноўваць зь іншымі краінамі сьвету, на жаль). Але да якасьці адукацыі колькасьць народу, што зьбіраецца на першых курсах у аўдыторыях, ня мае амаль ніякага дачыненьня. Ды й пытаньне ў тым, ці патрэбна СТОЛЬКІ вучыцца, каб потым працаваць НЕ паводле сваёй спэцыяльнасьці?

Цяжка параўноўваць беларускую адукацыю з той, што існуе на Брытыйскіх Абтоках, бо фактычна мы размаўляем пра два розныя падыходы, якія фармаваліся стагодзьдзямі й, адпаведна, кіраваліся мэнтальнымі й культурніцкімі зьменамі ў грамадзтвах. Варта проста згадаць, што тут, на Выспах, традыцыі самакіраваньня, якія маюць карані ў парлямэнтарызьме, не перарываліся НІКОЛІ ад ХІІІ стагодзьдзя. А яно мае найпрасьцейшае дачыненьне да таго, чым ёсьць брытыйскія ўнівэры зараз.

Па-першае, у брытыйскіх унівэрсытэтых няма тупога начытваньня лекцыяў, як у нас (памятаю, як на адным з курсаў майго лінгвістычнага каледжу на занятках гісторыяй мы займаліся дыктоўкамі ад званка да званка, бо не было падручнікаў, хаця настаўніца была клясная). Ёсьць падзел на лекцыі й сэмінары, але лекцыі ня ў нашым сэнсе. Перад пачаткам курсу студэнт атрымвае поштай працоўны плян курсу, дзе пазначана літаратура, якую варта вычытаць ("абавязковы" сьпіс да кожнага занятку складае старонак 500, "рэкамэндаваны" - да 1000, цалкам - тысячаў да трох, колькасьць заняткаў на тыдзень - ад трох да пятнаццаці). На лекцыі прафэсар дастане падрыхтаваную загадзя мультэмэдыйную прэзэнтацыю, "павесіць" яе на экран у якасьці тла й будзе... размаўляць з студэнтамі. Менавіта размаўляць. Па тым, што яны мусілі прачытаць. А як не (а гэтае "не"слушнае амаль у ста адсотках выпадкаў, студэнты паўсюды не рыхтуюцца да заняткаў) - то будзе намагацца накіраваць дыскусію на нейкую агульную тэму. Нават калі гутарка выйдзе на ўзровень звычайнага pub chatting - нічога страшнага. Галоўнае, каб размаўлялі й дзяліліся ідэямі. У выніку падобнага падыходу прафэсару амаль ніхто не баіцца запярэчыць. Наш дэкан нават даходзіў да таго, што ў лоб казаў: "Калі Вы лічыце, што Фрэнк Ўэбстэр афэлак -то Вы так і кажыце. Толькі абгрунтуйце спасылкамі на тэорыю, каб не парушаць акадэмічных традыцый".»»

З Чанґмаю да Пгукету па зямлі дабірацца цэлыя суткі, прычым не ў самым камфортных варунках (1400 км зь дзьвюма перасадкамі). Спачатку цягніком да Банкоку, потым электрацыяй да Сурат-Тгані (мястэчка на ўсходнім узьбярэжжы малайскае паўвыспы), а потым машынай да самога курорту.»»

без рэгістрацыі.»»

Для каго майскія сьвяты – рамантычныя прагулкі па парках, а для каго – штогадовая пасадка бульбы Мне, як мінчучцы, нават не ўяўлялася, што саджаць бульбу – гэта цэлая навука!»»